Mijn groene bloed pompt nog steeds!

Ik ben sergeant-majoor Michel, 53 jaar oud, beroepsmilitair, geboren en getogen Brabander, echtgenoot, vader en inmiddels heb ik de eretitel van ‘opa’!

 

Mijn eerste contact met Defensie was tijdens mijn dienstplicht. Daarna heb ik een tijdje gewerkt in de burgermaatschappij, maar het groene bloed bleef echter kloppen. Ik had nergens zo’n band gevoeld met collega’s, als tijdens de fysieke en mentale uitdagingen. Er toch met z’n allen weer staan en hetzelfde hebben meegemaakt. Dit is ook altijd de basis geweest, waardoor ik wel bij Defensie moest gaan werken!

 

De uitzendingen zijn daarbij de krenten in de pap! Zowel in het opwerktraject als tijdens de uitzending deel je iets met anderen wat je gelijkgestemd maakt. Om dan ook weer samen de ontberingen kunnen doorstaan, ‘door die soldaten humor’, maakt dit het mooiste wat er is. Ondertussen ben ik al drie keer in Afghanistan op uitzending geweest. Ik was van november 2006 tot en met april 2007 als sergeant Infanterie in Uruzgan en van juli 2009 tot en met december 2009 als commandant mortier peloton in Uruzgan. Van november 2017 tot en met mei 2018 zat ik in Mazar-e-Shariff, als onderofficier maar dan in de functie van inlichtingen officier.