Ik ben veteraan en ik ben trots!

Ik ben Rachelle. Als 17,5 jarige ging ik werken bij de Landmacht als soldaat bij de Pantsergenie in Oirschot. Een jaar later heb ik Defensie verlaten om weer te gaan studeren.  Zo’n 2 jaar later kwam ik weer bij Defensie terecht, nu bij de Nationale Reserve. Ik kwam binnen als manschap en doorliep in de jaren daarna diverse functies en rangen: geweerschutter, plaatsvervangend groepscommandant en groepscommandant en nu mijn huidige functie als pelotonscommandant (PC). Inmiddels had ik ook mijn hbo-studie afgerond en ging ik aan het werk.  Eind 2020 kwam er een email voorbij met een uitvraag voor een samengesteld Natres peloton die geïntegreerd bij 42 Brigade verkenners Eskadron (BVE) mee op uitzending gaat voor de CBMI-21 missie in Irak. Deze kans wilde ik grijpen!  In overleg met mijn civiele werkgever kon ik 1 jaar onbetaald verlof krijgen. Dat jaar was noodzakelijk om ter voorbereiding een opwerktraject te hebben, vervolgens 4,5 maand op missie te gaan en daarna nog de afrondende fase. In Irak was ik samen met 4 korporaals verantwoordelijk voor het logistieke deel. We hadden daarvoor veel contact met ons Nationaal Support Element (NSE). Daarnaast draaide ik nog dagelijks diensten mee in de TOC (tactical operation center). Door de uitzending ben ik gegroeid in mijn rol als officier. Ik leerde van de beroeps collega’s dingen die als reservist te weinig aan bod komen. Zo werd ik onder andere beter in het schrijven van orders en op logistiek gebied heb ik een hoop geleerd. Ook op persoonlijk vlak leer je jezelf wel kennen, als je zo’n tijd van huis bent en veel tijd hebt om aan zelfreflectie te doen.  Ik denk dat iedereen die op uitzending gaat, als een ander persoon terugkomt. Soms door wat je hebt meegemaakt, anders door dat je als persoon gegroeid bent. Ik ben blij dat ik de kans heb gekregen om op missie te gaan. Met trots kan ik nu zeggen: Ik ben veteraan!